روش نگهداری و پرستاری از بیمار اوتیسمی

اختلال طیف اوتیسم یا ASD، یک بیماری دشوار رشدی و عصبی است که معمولاً در سه سال اول زندگی در بیماران ظاهر می‌شود و بر عملکرد مغز، به‌ویژه در زمینه‌های تعامل اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی تأثیر می‌گذارد. علائم کلاسیک شامل تأخیر در گفتار، کمبود علاقه به بازی با کودکان دیگر و عدم تمایل به در آغوش گرفتن یا در آغوش گرفتن، همچنین ضعف در تماس چشمی.

نگهداری و پرستاری از بیماران اوتیسمی ممکن است برای خانواده بیمار یک کار سخت و طاقت فرسا باشد، اما نکات زیادی وجود دارد که مراقبان می توانند از آنها برای اطمینان از مراقبت خوب از بیمار اوتیسم استفاده کنند. مراقبت از اوتیسم برای خانواده بیمار سخت و طاقت فرسا تلقی می شود.

چند روش مناسب برای نگهداری و پرستاری از بیمار اوتیسمی

در زیر مهمترین نکات برای غلبه بر ترس ها و مشکلاتی که مراقبان بیماران اوتیسمی با آن روبرو هستند آورده شده است:

فرهنگ شناختی

خانواده هایی که بیماران اوتیسمی دارند باید مراقب باشند که همه مطالب مرتبط با اوتیسم و ​​راه های مقابله با آن را مطالعه کنند و برای کسب اطلاعات بیشتر به سازمان های غیرانتفاعی دولتی و همچنین مرکز مراقبت اوتیسم مراجعه کنند و همچنین به طور مداوم آخرین مطالعات و تحقیقات در مورد اوتیسم را مرور کنند. بیماران اوتیسم از منابع معتبر برای به دست آوردن اطلاعات صحیح در مورد مبتلایان به اختلال طیف اوتیسم استفاده کنند. شما خانواده عزیزی که دارای بیمار اوتیسمی هستید  می توانید برای دریافت اطلاعات کافی و مشاورات لازم با شرکت تیک شهر دی تماس گرفته تا اطلاعات لازم را در اختیار شما قرار دهد.

به گروه های پشتیبانی بپیوندید

مراکز محلی اوتیسم و ​​سازمان‌های شبکه‌ای برای خانواده‌های کودکان مبتلا به اوتیسم را با درخواست از پزشک یا متخصص رشد کودک و همچنین پیوستن به گروه‌های چت آنلاین برای مراقبت از اوتیسم جستجو کنید.

حمایت روانی دریافت کنید

یکی دیگر از روش های نگهداری و پرستاری از بیمار اوتیسمی حمایت روانی است زیرا فشارهای سخت هنگام مراقبت از بیماران اوتیسمی ممکن است منجر به احساس خستگی و افسردگی روانی مداوم شود، بنابراین باید به یک مشاور و روانشناس مراجعه کنید تا به شما کمک کند تا با خیال راحت بر این اختلالات غلبه کنید.

سطوح طیف اوتیسم

اوتیسم یک اختلال رشدی است که در مراحل اولیه زندگی رخ می‌دهد و دارای سه سطح است که به پزشکان کمک می‌کند تا درمان مناسب را برای کودک اوتیستیک تجویز کنند.

برای والدین کودکان مبتلا به اوتیسم، دانستن اینکه کودک در چه سطحی است می‌تواند به آماده‌سازی آنها برای انواع چالش‌هایی که ممکن است فرزندشان در زندگی روزمره با آن‌ها مواجه شود و همچنین نگهداری و پرستاری از بیمار اوتیسمی کمک کند. اجازه دهید از طریق موارد زیر با 3 سطح برجسته اوتیسم آشنا شویم:

مرحله اول

ASD سطح 1 خفیف ترین شکل اوتیسم است که در آن فرد مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم سطح 1 در برقراری ارتباط مناسب با دیگران با مشکلاتی مواجه می شود، برای مثال، ممکن است نتواند در زمان مناسب حرف های درست را بگوید. زبان او همچنین ممکن است در جابجایی از یک مهارت به مهارت دیگر یا امتحان چیزهای جدید دچار مشکل شود، علاوه بر این، ممکن است در سازماندهی و برنامه ریزی مشکل داشته باشد و نتواند مانند سایر هم سن و سال های خود روی پای خود بایستد.

فاز دوم

یک فرد مبتلا به اوتیسم سطح 2 در مقایسه با افراد مبتلا به اوتیسم سطح1 مشکلات آشکارتری در ارتباط کلامی و اجتماعی دارد. به عنوان مثال، آنها ممکن است به عقب و جلو بروند یا یک چیز را بارها و بارها بگویند.

سطح سوم

سطح 3 شدیدترین نوع اوتیسم است، زیرا یک کودک در این دسته رفتارهای بسیاری از کودکان در سطوح 1 و 2 دارد، اما به میزان شدیدتر. مشکلاتی که در هر دو سطح کلامی و غیرکلامی ظاهر می شود می تواند منجر به مشکل در انجام عملکردها، تعامل اجتماعی و برخورد با تغییرات در تمرکز یا مکان، که یکی دیگر از علائم سطح 3 اختلالات طیف اوتیسم است باشد.

نکات تغذیه ای هنگام نگهداری و پرستاری از بیمار اوتیسمی

هیچ دلیل شناخته شده ای برای اختلال طیف اوتیسم وجود ندارد، اما اعتقاد بر این است که هم ژنتیک و هم محیط نقش دارند، و این علائم می توانند بر عادات غذایی تاثیر بگذارند، بنابراین در زیر به مهم ترین نکات تغذیه ای در نگهداری و مراقبت از افراد مبتلا به اوتیسم خواهیم پرداخت:

• غلبه بر آلرژی غذایی:

  بیمار مبتلا به اوتیسم ممکن است به طعم، رنگ، بو و همچنین بافت غذاها حساس باشد و باعث می شود از مصرف برخی مواد غذایی با طعم های قوی کاملاً پرهیز کند.برای غلبه بر این مشکل، کودکان مبتلا به اوتیسم باید تشویق شوند که به فروشگاه های مواد غذایی مراجعه کنند. ، غذاهایی را که می خواهند بخورند انتخاب کرده و در مورد نحوه تهیه آنها بحث کنید.

• پیروی از رژیم های معمول:

  بیماران اوتیسمی در تمرکز طولانی مدت بر روی یک کار با مشکلاتی مواجه می شوند که نشستن و خوردن یک وعده غذایی کامل را برای کودک دشوار می کند، بنابراین باید تا حد امکان مراقب ارائه وعده های غذایی معمول بود. با وعده‌های غذایی اصلی و میان‌وعده‌ها در هر نوبت، برای کاهش استرس و ایجاد محیطی مورد علاقه کودک.

• پیشگیری از یبوست:

  این مشکل ممکن است به دلیل انتخاب های غذایی محدود، فعالیت بدنی کم یا دارو در کودک ایجاد شود و معمولاً می توان با افزایش تدریجی انواع فیبرهای غذایی مانند سبزیجات، میوه ها و غلات سبوس دار آن را درمان کرد.

• کاهش عوارض جانبی و تداخلات داروها:

برخی از درمان‌های محرک که در بیماران اوتیستیک استفاده می‌شود باعث کاهش اشتها می‌شود و این امر منجر به کاهش مقدار غذایی که بیمار اوتیسمی می‌خورد می‌شود که ممکن است به رشد او کمک کند. در مقابل، سایر داروها منجر به افزایش اشتها یا تاثیر آن بر جذب برخی از مواد معدنی و ویتامین ها می شود، بنابراین باید از پزشک خود در مورد عوارض جانبی احتمالی و بهترین راه های جلوگیری از آنها سوال کنید.

شما سروران گرامی که در خانواده خود دارای بیماران و جسمی هستید و از روش‌های نگهداری و پرستاری از بیمار اوتیسمی آگاهی ندارید می توانید با شماره تماس‌های شرکت تیک شهر دی که در سایت موجود می‌باشد تماس حاصل کنید تا مشاورین با تجربه ما اطلاعات لازم را در اختیار شما عزیزان قرار دهند.