در بیماری آلزایمر، عملکرد مغز دچار بی نظمی میشه و توانایی‌هاش کاهش پیدا میکنه، حافظه‌ی فرد به مرور دچار اختلال میشه و کم کم این مشکل بیشتر میشه.
اوایل بیماری آلزایمر، حافظه‌ی کوتاه مدت تحت تاثیر این بیماری قرار میگیره اما بعد از مدتی، بیماری پیشرفت میکنه و حافظه‌ی بلند مدت هم درگیر میشه.
علت اصلی بیماری آلزایمر، زوال عقل، در کسانیه که بیشتر از ۶۵ سال سن دارن. اگه زودرس باشه، می‌تونه از سن پایین تر هم شروع بشه. هر چقدر از زمان بیماری بگذره، بیمار متوهم و هذیان گو میشه، مثلا فکر میکنه اطرافیان میخوان بهش آسیب برسونن یا بهش خیانت کنن، فکر میکنه کسانی که فوت شدن، زنده هستن و می‌تونه اونها رو ببینه.
۵ درصد از ۶۵ساله ها و بالاتر از این سن، آلزایمر متوسط و یا شدید ، و ١٠ تا ١۵ در صد از همین گروه سنی هم آلزایمر خفیف دارن.
وقتی پروتئین های مغز به درستی وظیفه‌ی خودشونو انجام ندن، سلول های عصب مغز، دچار اختلال میشن و یه ماده‌ی سمی ترشح میکنن. این ماده‌های سمی می‌تونن به نورون ها آسیب برسونن و مانع از برقراری ارتباط بین سلول‌های عصب مغز بشن. این مشکل برای بخش حافظه‌ی مغز پیش میاد، قبل از اینکه نشانی از آلزایمر در بیمار دیده بشه.
حتما برای همه‌ی شما تا حال پیش اومده که یه لحظه دچار فراموشی شده باشین و این نگرانی باهاتون باشه که نکنه یکی از نشانه های آلزایمر باشه. باید گفت که نه، همچین چیزی نیست، این فراموشی که اصولا در کمتر از ۵۵ سال اتفاق می افته، میتونه به خاطر عدم تمرکز باشه که به خاطر اضطراب، درگیری ذهنی و یا حتی افسردگی رخ میده و نمیتونه نشون بده که حتما در دوران پیری دچار بیماری آلزایمر میشین.